Ey Oğul! Beysin!
Bundan böyle:
Öfke bize;
uysallık sana...
Güceniklik bize;
gönül almak sana...
Suçlamak bize;
katlanmak sana...
Âcizlik bize, yanılgı bize;
hoş görmek sana...
Geçimsizlikler, çatışmalar, uyumsuzluklar, anlazmazlıklar bize;
adalet sana...
Kötü göz, şom ağız, haksız yorum bize;
bağışlamak sana...
Bundan böyle bölmek bize;
bütünlemek sana...
Ey Oğul!
sabretmesini bil,
vaktinden önce çiçek açmaz.
Şunu da unutma;
insanı yaşat ki devlet yaşasın.
Oğul insanlar vardır şafak vaktinde doğar, akşam ezanında ölürler.
Avun oğlum avun.
Güçlüsün, kuvvetlisin, akıllısın, kelamlısın,
ama bunları nerede, nasıl kullanacağını bilemezsen sabah rüzgarında savrulur gidersin...
Öfken ve nefsin bir olup aklını yener.
Daima sabırlı, sebatlı ve iradene sahip olasın.
Dünya senin gözlerinin gördüğü gibi büyük değildir.
Bütün fethedilmemiş gizemler, bilinmeyenler, görülmeyenler ancak senin fazilet erdemlerinle gün ışığına çıkacaktır.
Ananı, atanı say, bereket büyüklerle beraberdir.
Bu dünyada inancını kaybedersen, yeşilken çorak olur, çöllere dönersin.
Açık sözlü ol, her sözü üstüne alma.
Gördün söyleme, bildin bilme.
Sevildiğin yere sık gidip gelme, kalkar muhabbetin itibar olmaz.
Üç kişiye acı:
* Cahiller arasındaki alime,
* Zenginken fakir düşene,
* Hatırlı iken itibarını kaybedene.
Unutma ki, yüksekte yer tutanlar, aşağıdakiler kadar emniyette değildir.
Haklı olduğunda mücadeleden korkma.
"Bilesin ki atın iyisine DORU,"
"Yiğidin iyisine DELİ derler."
Şeyh Edebâli
شيخ ادب علي
0 yorum:
Yorum Gönder